دفتر نوروز بند آغم نه بارن

آغم ^(آقام) نه بارن پادشام ندریا بارخانش بارن

ویش نروی رواق رتبش دیارن شش قاپیش وازن دردم سوارن

دروازه یکم غرق غبارن مخصل مالی روژ چهارجسه یارن

پیکو سواد پرده سرّ حشار جم جاروی جهان آب پاشی تشار

چل بلور صاف بی سایه روشن تن دانه زلال جلای بی جوشن

آمان او منزل وعده صاحبکار اویانه ازل جای سرّ آشکار

قدم‌گای قدیم پیشکی پیشواز تن کردن و فرش سرو پاینداز

غلامان جمن نپای تخت یار کلّ خواجا صفت دوسی ده هزار

طوق نور و دست علم‌دار هی هی بیداغ بلیل جارّ چی پیاپی

گردن بر گاه بی رای کس نزان آشکار مو نه بحر یانه آسمان

ملایک و ملک نتوی ذکر ذات بی ون هزارکس سپای دسته جات

نه گذر شاه صفا صف درهم یاران برمیو شام چون شعله شم

منیشوت نه تخت جای ازل طیار جمعه و هفدهم نرد سال مار

دف سرند ر زّر نام چون زنگ سربردن اواوج قواخ هفت رنگ

نوروز بی آرام حُکم دو سوار و قول قاصد شاه مبو آشکار

شمه شاه بیان حکمش زوردارن ماچان بوانه دور دورِ یارن

برج بارخانش نجا ور کندن پی خلاف گوان وعده نمندن

ارکچم واتن شاه دادن بشم تاجر حجرۀ حاجی بگتشم